Nog 4 dagen te gaan

.
Weer nog eens naar de markt te Daily geweest om campagne te voeren. Er was ook een afspraak met een journaliste van Die Welt. De journaliste die nog maar 5 maanden in Brussel woonde had al kennis gemaakt met de criminaliteit van Brussel. Haar appartement was al een keer bestolen. We hebben haar de Brusselse manier van werken proberen uit te leggen en wat we er aan willen veranderen maar het leek wel of ze het allemaal niet kon vatten. Ze kon ook niet echt begrijpen waarom het zo moeilijk was gemaakt.

Later zijn we nog op Place Flagey geweest waar we een paar jongeren zijn tegengekomen die duidelijk de moed hadden laten vallen. Ze waren verontwaardigd over het feit dat ze maar geen werk konden vinden en vonden dat het de fout was van de politici en het systeem. Als we hun uitlegden dat we ons juist inzette voor hen meer kansen te geven waren ze achterdochtig. Ze wilden niet geloven dat wat we deden volledig vrijwillig was en vanuit een pure idealistische gedachtegoed. Ik hoop dat ze op ons initiatief om de Brusselaars een stem te geven zullen ingaan.
Dat de verkiezingskoorts nu echt wel is toegeslagen is zeker en dat bewijzen de vragen van de mensen van de andere partijen. Ze vragen ons of we denken de kiesdrempel te kunnen halen en hoe we daarin zouden kunnen lukken. Als je weet dat CDH bijvoorbeeld 14 % behaald in de peilingen en dat de onbesliste Brusselaars rond de 20% liggen dan weten we dat er nog heel veel potentieel is voor Pro Bruxsel. We moeten die 20% onbesliste Brusselaars gewoon proberen te bereiken om hun te laten weten dat we bestaan. En dan maken we zelfs zoveel kans als de CDH of zelfs meer. Maar men moet realistisch blijven en ik denk dat we moeten doen wat we kunnen en dan zien we wel.

Vandaag is dan toch het filmpje uitgezonden dat de RTBF had gemaakt over Brussel. Ik apprecieer het dat ze Pro Bruxsel een unieke partij noemen!

Nog 5 dagen te gaan

.
Vandaag zijn we naar st Job geweest voor een markt waar we goed ontvangen werden. Benjamin was ons, Chantal en ik, komen vervoegen dus waren we eigenlijk wel talrijk aanwezig op dit kleine marktje. We zijn op de markt ook een persoon tegengekomen die stickers van Pro Bruxsel op zijn motor had gekleefd. Niet zo maar een motor maar een elektrische motor. Het gedeeltelijk terugbetalen of subsidiëren van dit soort voertuigen lijkt mij een ideale oplossing om zowel de pollutie als de opstoppingen tegen te gaan. Als je dan nog eens groene energie gebruikt is het mogelijk om desondanks er geen grammetje koolstof uit wordt gestoten, zich gemotoriseerd te vervoeren doorheen Brussel.

Nog een rommelmarktje meegenomen die niet echt de moeite waard was en daarna ben ik in mijn buurt de bussen gaan vullen met flyertjes. Ik doe het niet graag maar het is de enige manier om ons te laten kennen.
Vandaag was er een debat met al de grote zogezegde grote “Brusselse”partijen en we waren weeraleens niet uitgenodigd. Ik heb Guy polspoel daarop gewezen tijdens de opening van het Magritte Museum. Hij kon er begrip voor opbrengen maar zei dat hij daar weinig kon aan doen. Hij wist me wel te vertellen dat hij veel respect had voor onze partij wat op zich wel veel wil zeggen!
Deze avond heeft een buur van in de straat me beloofd heeft op me te stemmen want hij had de stickers al op mijn wagen zien hangen en kon zich in onze standpunten wel vinden. Ook een paar mensen van verder in de straat waren gecharmeerd door onze partij. Ik heb hun er wel moeten bijvertellen dat wij anders waren dan de andere partijen. Hier heeft ook weeraleens in de eerste plaats de naam hun aandacht getrokken en daarna onze standpunten. Ik hoop dat dat ook zo zal zijn op 7 juni voor al de andere Brusselaars.
.

Nog 6 dagen te gaan

.
Wat een dag ! Ik heb mij na mijn toertje op de markt aan het zuidstation en de Abbatoir naar de markt van Jette bewogen. Nog nooit ben ik met zoveel extremisme geconfronteerd. Mensen schreeuwden naar ons en gooiden ons van alle soorten verwijten naar ons hoofd. Het was zo erg dat het zelf niet meer mooi was om aan te horen. Zelfs al de omstaande mensen waren duidelijk beschaamd in de plaats van de lawaaimakers. Mensen die vanaf een afstand FN roepen deren me niet en vanuit ons pacifistische ingesteldheid reageren we meestal niet op dat soort van reacties. Het is niet altijd zo makkelijk want vandaag heb ik echter wel een persoon moeten vragen om het rustiger aan te doen. Zijn zelfcontrole hing aan een zijden draad en ik had schrik dat hij zijn agressiviteit in fysiek geweld zou omzetten. Het duurde zeker tien minuten dat hij op ons schreeuwde en hij bleef ons maar volgen. Echt schrikaanjagend!
We kunnen als nieuwkomende partij alleen maar concluderen dat er heel veel brokken te lijmen vallen als het op het politieke vertrouwen aankomt. Niet alleen de politiek is hiervoor verantwoordelijk maar ook de media. Het constant naar voren brengen van slechte politiek heeft zeker geen deugd gedaan.

Soms lukt het toch om een paar mensen te overtuigen van onze goede bedoelingen maar we moeten dan de grote middelen bovenhalen. Als ik de mensen na al hun geklaag vertel dat het juist zijzelf zijn die een verandering kunnen brengen door op een unieke partij van Brusselaars te stemmen, geraken sommige mensen geïnteresseerd. Andere mensen daarentegen moeten met de feiten van de door Vlaanderen en Wallonië geïnfluenceerde partijen geconfronteerd worden alvorens ze reageren. Als voorbeeld vertel ik dan over de vliegtuigen boven Brussel, de constante dualisatie zoals ze bestaat op het gebied van onderwijs, identiteitskaarten, bepaalde voordelen en kieslijsten. Ik gebruik soms ook het voorbeeld van het openbaar vervoer dat heel slecht is georganiseerd gedurende de weekends, avonden en nachten wat bewijst dat het is georganiseerd rekening houdende met de Vlaamse en Waalse pendelaars en niet met Brusselaars. Dan spreek ik nog niet over de tijd dat het neemt om van punt A naar punt B te geraken.

Ik ben blij dat ik toch nog mijn familie ben tegengekomen die zelfs geen uitleg verwachtten. Ze vonden het leuk om me bezig te zien en hebben 100% vertrouwen in Pro Bruxsel. Kon iedereen maar zo zijn!
Ok, genoeg geklaagd en gezaagd voor vandaag want er was er ook een hoogtepunt weggelegd voor mij wat mijn dag weer goed heeft mogen maken. Ik ben Toots Tielemans tegengekomen langsheen het traject van de 20km van Brussel. We hebben een beetje gepraat en ik heb hem toen gevraagd of ik met hem, als echte Brusselaar, op de foto mocht staan. Hij was duidelijk gecharmeerd en heeft er zelfs eventjes zijn twee ondersteunende vrouwen (zijn zus en zijn verloofde) voor aan de kant geduwd. S’avonds nog een ambachtmarktje in Etterbeek en onze dag was goed gevuld en ik denk dat we toch weeraleens een paar mensen hebben kunnen overtuigen.
Nog vlug felicitaties voor de enige Pro Bruxsel deelnemer aan de 20km van Brussel. Bravo José!