Nog 9 dagen te gaan

.
Ik vraag mij het beter niet af maar soms kan ik het niet laten. Hoe ga ik reageren als we zien dat de Brusselaars geen antwoord hebben gegeven aan de kans dat we hun geven om gehoord te worden binnen het Brussels Parlement. Moet ik dan kwaad zijn en mezelf dompelen in een bad van fatalisme tegenover Brussel. Of moet ik me juist sterken in de mensen die ons toch hun vertrouwen hebben gegeven.
De vraag kan natuurlijk omgedraaid worden. Hoe moet ik reageren als we toch de kiesdrempel van 5 % halen. Wat zeker is is het feit dat het echte werk dan pas echt begint!
Vandaag is de RTBF ons komen filmen. Om ons bericht als tweetalige partij zo goed mogelijk naar voren te laten komen hebben we verkozen om een Franstalige en een Nederlandstalige kandidaat aan het woord te laten. Ik was als Nederlandstalige uitgekozen en dat was voor mij wel een verassing want ik wou eigenlijk totaal niet op de televisie komen. Doch, als ik er de partij mee kan helpen is het met plezier gedaan natuurlijk. Nerveus over de vragen die ze mij zouden kunnen stellen heb ik het er uiteindelijk toch goed van afgebracht denk ik. De journalisten hadden ons verteld dat de reportage vandaag tijdens de JT du Soir zou worden uitgezonden maar er werd in alle woorden gezwegen over onze partij. Ik hoop nu maar dat de reportage niet op tijd afgeraakt is en daardoor pas morgen in de ether zal worden gegooid.
Ik moet er toch nog aan toevoegen dat de journalisten er eigenlijk wel op uit waren om beelden te maken die niet altijd als positief kunnen worden aanzien. Zo zijn we verschillende keren gefilmd tijdens discuties die mensen express opvoerden omwille van de aanwezigheid van de camera. Ik hoop dat ze die beelden gebruiken om duidelijk te maken dat het heel moeilijk is om mensen te ontankeren uit hun jaren lange gewoontes. Gebruiken de journalisten de beelden in een andere context dan vrees ik het ergste. We zien wel, maar een ding is duidelijk. Wat u op de televisie ziet zo gemanipuleerd kan worden dat het een vertekend beeld geeft van de realiteit.
Deze morgen was Philippe Delstanche aanwezig op de radio van RTBF. Hier is een kort verslag.

Nog 10 dagen te gaan

.
Nog 10 dagen te gaan en nu begin ik pas echt de stress te voelen. Ik heb juist 1500 flyers ontvangen die ik nu kan verdelen. Dat moet in die 10 dagen gebeuren, dat wordt dus nog vele markten aflopen, vele brievenbussen opvullen en zoveel mogelijk verdelen aan kennissen en familie.

Vandaag zijn we naar de markt van Evere geweest en het is tof te zien dat de mensen ons daar al heel goed kennen. Ook veel meer Nederlandstalige mensen. Ik heb er ook nog een klein fietsje achtergelaten. Volgende week worden we op deze markt gefilmd door Tv Brussel (of was het Télé Bruxelles?) dus zal ik zeker proberen aanwezig te zijn deze keer.
In de namiddag zijn we naar Kastelijnen plein geweest naar een markt die van 14u tot 19u doorgaat. In het begin was er niet zoveel volk maar naar het einde toe was het zeker de moeite waard.

S’avonds nog onze voorlaatste algemene vergadering waar we onze agenda goed gevuld hebben gekregen voor de volgende dagen. We weten nu ook waar we de verkiezingsavond gaan doorbrengen: Jeugdherberg Jacques Brel.

Nog 11 dagen te gaan

Vandaag zijn we naar de markt van Dailly geweest. Een goede markt maar eigenlijk niet zo veel volk. Het slechte weer zal hierbij zeker een rol hebben gespeeld. Toch hebben we alweer een paar mensen kunnen overtuigen. Elke beetjes tellen natuurlijk.

Een groot probleem, is en blijft het feit dat we heel weinig Nederlandstalige personen aanspreken. Waar verstoppen die Nederlandstalige Brusselaars toch allemaal? Of spreken ze gewoon Frans en denken we daarom dat ze Franstalige Brusselaars zijn? Ik denk dat we zeker nog eens aan de Nederlandstalige bibliotheek zullen moeten gaan staan om die mensen toch beter te kunnen bereiken. Hadden we tweetalige lijsten mogen binnen brengen was dit geen probleem geweest maar de wet heeft er anders over beslist.
Hieronder een voorbeeldje van mijn depersonaliseerde flyer.